Hæfniviðmið eða Learning outcome koma víða að:
- Koma inn í háskólana í kringum 2000 í tengslum við síaukna áherslu á útkomumiðaða sýn eða nemendamiðaða sýn á nám (Kennedy ofl. 2012).
- Í tengslum við ákveðið ákall úr atvinnulífinu sem kallaði eftir skýrum upplýsingum um hvað nemendur kunna og geta að námi loknu.
- Með alþjóðavæðingu, t.d. með Bologna ferlinu sem hefur verið í gangi frá 1999. Bologna ferlinu var ætlað að leiða til samevrópsks háskólasvæðis þar sem nemendur og kennarar geti auðveldlega farið á milli skóla í mismunandi löndum – m.a. með því að auðvelda mat á námi. Hæfniviðmiðin eru ein leið til að útskýra hvað nemendur eiga að hafa lært að námi loknu. Alþjóðavæðingin birtist líka í evrópska hæfnirammanum en markmið hans er að auka sveigjanleika og sýnileika náms og starfa milli landa.
- Hæfniviðmið tengjast líka umræðunni um símenntun/ævimenntun (lifelong learning) og mati á raunfærni. Hvernig er hægt að meta það sem einstaklingur kemur með með sér í nám (nám fyrir utan formlega skólakerfið, reynsla af ýmsu t.d. frá vinnumarkaði, félagsstörfum og fl.) og hvar staðsetjum við það miða við formlega skólakerfið. Írar hafa náð að tengja þetta vel, sjá https://nfq.qqi.ie/.
Hæfniviðmið styðja og leiðbeina:
- Skilgreina hvaða markmiðum skuli náð í náminu.
- Gefa nemendum til kynna hvað þeir muni fást við í náminu og hvernig verður lagt mat á það.
- Gefa hagsmunaaðilum upplýsingar um inntak námsleiða.
- Skapa grundvöll til endurskoðunar á námi.
- Efla umræðu um kennslu og nám í æðri menntastofnunum
Að verja tíma í að skrifa góð hæfniviðmið gerir hönnun náms, kennslu, mat og endurgjöf í framhaldinu miklu auðveldari.[1]